Simonette

Laat hier uw visitekaartje achter, zodat medeforumleden beter kennis kunnen maken.
Simonette
Berichten: 66
Lid geworden op: do sep 08, 2005 12:02 pm
Locatie: Den Haag

Simonette

Bericht door Simonette » vr sep 09, 2005 10:33 pm

voornaam: Simonette (Sim)
leeftijd: 43
ik speel gitaar sedert: mijn 17e jaar
met welke methode bent u begonnen: Robert Brojer, een Duitse "gründliche" methode à la zweep-d'r-over. Meteen op les.
uw favoriete gitaristen (maximum 3): Barrueco, Russel, Desiderio
uw favoriete uitvoerders (behalve gitaristen, spreekt vanzelf): Venice, Teresa Berganza, Madeleine Peyroux
uw favoriete gitaarcomponisten: Villa Lobos, Tedesco, Pujol, Ponce, Barrios, Riera
uw favoriete componisten (behalve gitaar, spreekt vanzelf): J.S. Bach, John Adams
welke muzikale stijl spreekt u het meest aan, of welk tijdperk: kan echt niet kiezen!
welk(e) stuk(ken) bestudeert u momenteel: R. Riera-Preludio Criolla, R. Dyens, Saudade nr. 3 danse
welk stuk speelt u het liefst: geen keuze
wat is het moeilijkste stuk dat u ooit heeft gespeeld: Tarantella van Tedesco welk gezegde is het meest van toepassing op uw gitaar: 1 uit 1000
wat wilt u verder nog kwijt: nix

e.zurcher
Berichten: 138
Lid geworden op: do jul 01, 2004 9:43 am
Locatie: Den Haag

Bericht door e.zurcher » vr sep 09, 2005 11:35 pm

Hoi Simonette,
Je noemt als een van je favoriete componisten Pujol. Bedoel je Emilio of Maximo Diego. De laatste is mijn favoriet. Emilio is natuurlijk ook erg goed, maar net als Paganini: de technische moeilijkheid om hem te spelen houdt geen gelijke tred met de muzikaliteit.
Ik druk me misschien vaag uit, maar ik bedoel: sommige muziek raakt mijn hart, andere mijn verstand. Als ik moet kiezen, dan kies ik voor creatieve eenvoud, niet voor virtuositeit.
Wellicht maak ik die keuze, omdat ik nog niet zo goed kan spelen.
Groetjes,
Erik Zurcher
gitaar K. Hill, model Barcelona

Marie-Claire

Bericht door Marie-Claire » vr sep 09, 2005 11:45 pm

Hallo

Ik had graag verwezen naar de laatste geposte weblink, over Cubaanse muziek. Als je de letter "L" aanklikt, vind je de naam Brouwer.
Het zijn maar enkele heel korte fragmenten.
Maar die muziek heeft iets van "daar hou ik van", of "yiiekess, afschuwelijk". Do or don't.

Marie-Claire

Simonette
Berichten: 66
Lid geworden op: do sep 08, 2005 12:02 pm
Locatie: Den Haag

Bericht door Simonette » za sep 10, 2005 5:56 pm

Dag Erik, ik bedoelde eigenlijk......Emilio! ik ben het wel met je eens dat je kiest voor creatieve eenvoud en niet virtuositeit...Kan jij van virtuositeit ook zo nerveus worden? Zo'n notenbrij die over je heen wordt gestort weet je wel ;-) Toch zijn er volgens mij in Emilio's repertoire ook creatief meer eenvoudige juweeltjes zoals zijn Cancion de Cuna of Barcarolle bijvoorbeeld? Maar toegegeven, er zitten wel vingerbrekers tussen zijn stukken :shock: En Marie-Louise, Brouwer is wat mij betreft een van de belangrijkste componisten voor gitaar van 19e en 20e eeuw. Net als bij alle componisten zijn er leuke en minder leuke stukken van hem...Hij kan erg folkloristisch schrijven bijvoorbeeld Guajira Criolla of Cancion de Cuna...of je valt van je stoel van bijvoorbeeld Obstinato uit Elogio de la Danza, een heel hedendaags idioom. Ik ben het met je eens: je houdt er van of je houdt er niet van. Voor mij blijft een van zijn mooiste composities toch wel El Decameron Negro.... :lol:

e.zurcher
Berichten: 138
Lid geworden op: do jul 01, 2004 9:43 am
Locatie: Den Haag

Bericht door e.zurcher » za sep 10, 2005 7:10 pm

Helemaal mee eens, Simonette. Leo Brouwer is een van de toonaangevende componisten van deze tijd. Zelf speel ik 'un dia de noviembre', waarschijnlijk wel zijn meest toegankelijke compositie. Ik denk dat de meeste mensen aan zijn muziek moeten wennen.

Eigenlijk heb ik maar één definitie voor goede muziek: goede muziek wordt steeds beter als je het vaker hoort, slechte muziek gaat vervelen als je het vaker hoort. (Dit principe geldt trouwens voor alle kunstvormen)

Over Emilio Pujol. Ik heb ooit een poging gedaan 'el mestre' te spelen. Hoe langer ik erover deed om het in te studeren, hoe meer het stuk me begon tegen te staan. Typisch zo'n stuk dat eerst lekker in het gehoor ligt, maar na een tijdje verveelt. Dat heb ik Villa-Lobos nog nooit gehad, daar kun je me 's nachts voor wakker maken (niet doen, hoor!)
Groetjes,
Erik Zurcher
gitaar K. Hill, model Barcelona